Eric Blair schreef in zijn dagboek zoals hij ademde. Het hield zijn waarnemingsvermogen op scherp. De natuur in Wallingford of Marokko, mijnwerkers die tijdens de crisisjaren met waardigheid het hoofd boven water probeerden te houden, Europa in de greep van totalitaire regimes of een land dat kreunde onder de bommen, Eric Blair zag, luisterde, ontleedde en schreef het op, met gedurfde eerlijkheid en met een liefde voor heldere taal die zijn journalistieke werk buitengewoon fris en levendig heeft gehouden. Zijn dagboeken, of wat ervan overbleef, zijn nu, uitvoerig en voorbeeldig geannoteerd door Peter Davison, in één boekdeel gebundeld en uitgegeven. De lezer ziet een buitengewoon nieuwsgierige en verrassend vrije man aan het werk. lees meer …

Uit het dagboek van schrijver, parlementslid en diplomaat Harold Nicolson (misschien bekend uit ‘Portrait of a marriage’, een schets van zijn ongewone huwelijk met Vita Sackville-West, door zoon en uitgever Nigel Nicolson), dit ingekorte fragment (“Diaries en Letters 1939-1945): 8 mei 1945, Sissinghurst.

Er klonk gejuich in de straten en er was veel volk op Leicester Square. Maar toen ik klaar was met lunchen, leek de drukte nog toegenomen. Trafalgar Square en Whitehall waren volgelopen met mensen. Iemand had in een hoekje rosettes, vlaggen, slierten, en vooral papieren hoedjes opgestapeld. De hoedjes waren verschrikkelijk, van de komische soort. lees meer …