Er gebeurt steeds meer onderzoek naar persoonlijke en openbare bibliotheken. Een bezigheid met valstrikken. Hoe weet ik bij voorbeeld welke boeken iemand bezat? Hoe weet ik of deze meneer of mevrouw die boeken heeft gelezen, gedeeltelijk of helemaal, zorgvuldig doorgeploegd of verveeld doorgebladerd? En welke conclusies kan je trekken uit aangestipte passages? Was het bedoeld als geheugensteun? Duidde het potlood een resumerende passage aan? Betekent het streepje instemming of afkeuring? En wie zegt dat het niet van een vorige lezer afkomstig is? Toch blijft het ons fascineren, omdat we willen weten wat mensen ooit lazen, welke boeken hun gedachten en emoties hebben gevoed en gestuurd. Voor beroemde lezers bij wie boeken hun leven grondig hebben bepaald, geldt dit nog meer. Oscar Wilde was zo’n boekenmens, die zijn emoties door wat hij net gelezen had, liet bepalen, wiens ideeën zich rond zinnen van anderen kristalliseerden en voor wie lezen een intellectuele en zintuiglijke ervaring was. Thomas Wright (“Oscar’s Books”, Chatto and Windus, 2008) schreef een boeiende en originele biografie aan de hand van de boeken die Oscar Wilde las en bezat. lees meer …