Er is een dorp bij Abingdon in Oxfordshire dat Sutton Courtenay heet. Ik heb er op Paasmaandag gewandeld in een voorzichtige lentezon, langs een nog bescheiden Theems, waar kleine en grote boten feestelijk op het water dobberden. Op de overoever harkten en wiedden gepensioneerde echtparen hun tuintje-met-zicht-op. “Il faut cultiver son jardin” schreef de anglofiel Voltaire in “Candide ou l’optimisme”. Zou hij dat hier tijdens zijn Engelse ballingschap geleerd hebben? Tuinieren is in Engeland een ultieme test voor inburgering, gemeenschapszin en trouw aan tradities. Het is een vorm van geloof, een bezwering van de chaos. Ik vermoed dat een tuinierende vrouw in boerka zelfs de meest principiële of jingoïstische Brit even zou kunnen vertederen.

Wandelen dus, aan de pastorale oevers van de Theems. Het jaagpad maakte volgens de degelijke Ordnance Survey wandelgids een bocht landinwaarts, naar het ingeslapen dorpje Sutton Courtenay. Daar aangekomen las ik in mijn gids dat naast het oude kerkje en de dorpspub, twee beroemdheden begraven liggen. Beroemd jawel, maar nauwelijks zichtbaar.

lees meer …