George St. George was een voetreiziger en dat alleen al onderscheidt hem van vele andere toeristen uit de eerste helft van de 19de eeuw. Hij had zijn sobere kledij zorgvuldig uitgezocht, uit praktische overwegingen en omdat hij gewone mensen wou ontmoeten. Dat werkte als een waarheidsserum. Bij het bezoek aan Waterloo was zijn boerse kledij geen hinderpaal voor de hoffelijke Franse toeristen, maar Engelse bezoekers keken vanuit de hoogte op hem neer. Toch gaat hij in “La Haye sainte” bijna op de vuist met een Duitser die Blücher en niet Wellington als de overwinnaar van de slag bij Waterloo beschouwt.

“The death’s head of Ypres”

“Saunter in Belgium in the summer of 1835” bevat veel, al te veel historisch materiaal uit de tweede hand. En vele onnauwkeurigheden. Godfried van Bouillon wordt van Boulogne, en de slag der Gulden Sporen had in Groningen plaats. De frisheid van het boek schuilt in de waarnemingen van een nieuwsgierige en goedwillende wandelaar. Het begint al met de voettocht van Calais naar Veurne langs een moeilijk begaanbare weg. Hier en elders valt hem de rust en de stilte van deze open ruimte op. De mensen lijken opgesloten in hun oude steden waaruit de burgerstrijd en het wapengekletter verdwenen zijn. Vermoeide burgerlijke praal en nette armoe bepalen het stadsbeeld. En de werkende klasse in de Vlaamse steden ziet er niet gezond uit. De vale huidskleur van mensen uit Veurne Ambacht bij voorbeeld, zou op moeraskoorts of malaria kunnen wijzen. George St. George weet dat Hollanders van een ziekelijk bleke man zeggen dat hij “op het doodshoofd van Ieper lijkt.” lees meer …